Tarhan’a göre 7 yaş altındaki çocuklar, kurbanlık hayvanla duygusal bağ kurabilecekleri için kesim sürecine ani şekilde şahit olduklarında korku ve travma geliştirebilirler. Bu durum bazı çocuklarda et tüketiminden uzaklaşmaya kadar uzanan olumsuz sonuçlara yol açabilmektedir. Bu nedenle çocuğun sürece dahil edilmesi gerekiyorsa mutlaka önceden bilgilendirilmesi ve bayramın anlamının sade bir dille anlatılması önem taşır.
7 yaş ve üzerindeki çocuklarda ise artık soyut düşünme ve anlamlandırma becerisi gelişmeye başladığı için kurban ibadetinin dini ve sosyal boyutları açıklanmalıdır. Kurbanın yalnızca bir kesim değil; paylaşma, yardımlaşma ve ihtiyaç sahiplerine destek olma yönü olan bir ibadet olduğu anlatılmalıdır. Bayramın toplumsal dayanışma yönü özellikle vurgulanarak, çocukların bu süreci bir “şiddet” olarak değil, dini bir ritüel olarak algılaması sağlanmalıdır.
Kurban Bayramı’nın yalnızca et kesimiyle sınırlı bir ritüel olmadığı, aynı zamanda sosyal bağları güçlendiren bir dönem olduğu da ifade edilmektedir. Komşuluk ilişkileri, akraba ziyaretleri, yaşlı ve ihtiyaç sahiplerinin hatırlanması bu dönemin önemli bir parçasıdır. Özellikle yalnızlığın önemli bir psikososyal sorun olduğuna dikkat çekilerek, bayramların bu açıdan bir farkındalık ve dayanışma fırsatı sunduğu belirtilir.
Genel olarak yaklaşım, çocuğun gelişim düzeyine uygun bilgilendirme yapılması, korku oluşturacak ani görüntülerden kaçınılması ve bayramın merhamet, paylaşma ve sosyal sorumluluk yönünün ön plana çıkarılması gerektiği yönündedir.